Paul Wollmann

Paul Wollmann, właściwie Peter Paul Wollmann, urodził się 29 czerwca 1837 roku w Malborku, gdzie pobierał pierwsze nauki. W 1849 roku rozpoczął naukę w gimnazjum w Braniewie, a po jego ukończeniu wstąpił do tamtejszego seminarium duchownego. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1860 roku. Studiował następnie we Wrocławiu, Berlinie i Monachium; w 1863 roku na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał doktorat obojga praw. Był duchownym i prawnikiem, pracował też jako nauczyciel religii.

Po przyjęciu w 1870 roku dogmatu o nieomylności papieża Wollmann odmówił złożenia wymaganego wyznania wiary. Został pozbawiony misji kanonicznej i ekskomunikowany. Jego sprzeciw stał się częścią sporu szkolnego w Braniewie, zwanego Braunsberger Schulstreit. Zaangażował się w działalność starokatolicką, między innymi w Braniewie, Elblągu i Królewcu. W 1876 roku przeniesiono go do Kolonii, gdzie pracował w gimnazjum. Nie pełnił już funkcji kościelnych, zawarł związek małżeński, a w 1890 roku otrzymał tytuł profesora. Zmarł 24 grudnia 1909 roku w Kolonii.

Na podstawie artykułu „Paul Wollmann” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.