Luther von Braunschweig

Luther von Braunschweig, znany także jako Luther z Brunszwiku, urodził się w 1275 roku. Pochodził z dynastii Welfów; jego ojcem był książę Brunszwiku Albrecht I Wielki, a matką Adelajda, córka margrabiego Montferratu Bonifacego II. W 1300 roku wstąpił do zakonu krzyżackiego i przybył do Prus. Służył na zamku w Dzierzgoniu, a następnie obejmował urzędy komtura w Golubiu, Dzierzgoniu i Malborku. Od 1313 roku był komturem domowym Malborka, a później wielkim szatnym i komturem Dzierzgonia. Prowadził akcję kolonizacyjną w Prusach Górnych oraz przyczynił się do lokacji miast i odnowienia ich praw.

W 1331 roku został wybrany 18. wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego. Podczas jego urzędowania Krzyżacy kontynuowali działania wojenne na Kujawach i w Wielkopolsce, zakończone rozejmem w 1332 roku. Luther zajmował się także reformą życia religijnego zakonu, pisał wiersze i książki o tematyce teologicznej. Nakazał przebudowę zamku w Malborku, rozbudowę kaplicy św. Anny i utworzenie mauzoleum wielkich mistrzów. Wspierał również wznowienie budowy katedry w Królewcu. Zmarł 18 kwietnia 1335 roku w Sztumie, podczas podróży do Królewca.

Na podstawie artykułu „Luther von Braunschweig” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.