Konrad von Wallenrode

Konrad von Wallenrode, znany także jako Konrad Wallenrod, urodził się prawdopodobnie między 1330 a 1340 rokiem. Pochodził z rodu rycerskiego z Frankonii. Do zakonu krzyżackiego wstąpił około 1365 roku, a następnie pełnił funkcje zakonne w Pruskiej Iławie, Dzierzgoniu i Człuchowie. W 1383 roku został wielkim marszałkiem zakonu, a w 1387 roku komturem Malborka i wielkim komturem.

W 1391 roku objął urząd wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego, który sprawował do śmierci. Organizował wyprawy przeciw Litwie i dążył do osłabienia unii polsko-litewskiej. W 1392 roku uczestniczył w planach podziału Polski omawianych z Władysławem Opolczykiem. Zmarł 23 lipca 1393 roku w Malborku, podczas przygotowań do kolejnej wyprawy na Litwę. Jego postać stała się inspiracją dla poematu Adama Mickiewicza „Konrad Wallenrod”, którego bohater jest postacią fikcyjną i różni się od historycznego wielkiego mistrza.

Na podstawie artykułu „Konrad von Wallenrode” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.