Konrad V von Jungingen

Konrad V von Jungingen urodził się około 1355 roku. Pochodził z rycerstwa Szwabii, a do zakonu krzyżackiego wstąpił około 1380 roku wraz z młodszym bratem Ulrichem. Początkowo pełnił funkcję komtura domowego na zamku w Ostródzie, a w 1391 roku został podskarbim malborskim. Po śmierci Konrada von Wallenroda, 30 listopada 1393 roku kapituła generalna wybrała go na wielkiego mistrza. Urząd sprawował do 1407 roku.

W polityce wobec Litwy i Polski stawiał na dyplomację. Zabiegał o osłabienie unii polsko-litewskiej, a zarazem próbował porozumieć się z Jagiełłą. W 1398 roku zakon uzyskał Żmudź na mocy pokoju na wyspie Salin, a w 1404 roku Konrad zawarł z polskim królem pokój w Raciążku. Za jego panowania państwo zakonne osiągnęło największy zasięg terytorialny. Konrad zmarł po długiej chorobie 30 marca 1407 roku w Malborku, z którym jest związany. Został pochowany w mauzoleum wielkich mistrzów pod kaplicą św. Anny.

Na podstawie artykułu „Konrad von Jungingen” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.