Jan Ignacy Bocheński

Jan Ignacy Bocheński urodził się w 1755 roku w Malborku. Studiował u jezuitów w Krakowie, a święcenia kapłańskie przyjął w 1788 roku w Poznaniu. Był proboszczem w Wałczu, Białej i Pile. Zajmował się także działalnością oświatową: uczył młodzież szlachecką, wspierał edukację mieszkańców wsi i pomagał materialnie ubogim. Opisywał historię rodów i miejscowości powiatu wałeckiego, a także doprowadził do przekazania księgozbioru Sapiehy z Wielenia bibliotece gimnazjum w Wałczu.

Od końca 1807 roku pracował w Prefekturze Departamentu Bydgoskiego, gdzie zajmował się sprawami oświatowymi i wyznaniowymi oraz kierował sprawami szkolnictwa. Był zwolennikiem nauczania świeckiego, przeznaczenia majątków klasztornych na utrzymanie szkół i wprowadzenia podatków szkolnych. Pod koniec 1807 roku zaczął redagować „Dziennik Doniesień Rządowych i Prywatnych Departamentu Bydgoskiego”, pierwsze polskie czasopismo w Bydgoszczy. W 1809 roku został internowany przez wojska austriackie, a w 1811 roku wycofał się z działalności urzędniczej. Zmarł w pierwszych dniach sierpnia 1812 roku w Białej.

Na podstawie artykułu „Jan Ignacy Bocheński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.