Heinz Galinski

Heinz Galinski urodził się 28 listopada 1912 roku w Malborku. Z zawodu był kupcem tekstylnym. Od 1938 roku mieszkał w Berlinie, a w 1943 roku został deportowany do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Następnie przebywał w obozach Mittelbau-Dora i Bergen-Belsen. 20 kwietnia 1945 roku doczekał wyzwolenia Bergen-Belsen przez wojska brytyjskie. W czasie Holocaustu stracił żonę i rodziców.

Po II wojnie światowej zamieszkał w Niemczech. W latach 1949-1992 przewodniczył Gminie Żydowskiej w Berlinie. Był pierwszym i czwartym prezydentem Centralnej Rady Żydów w Niemczech. W 1975 roku przeżył nieudany zamach, w którym wykorzystano bombę ukrytą w przesyłce pocztowej. W 1987 roku został honorowym obywatelem Berlina. Otrzymał Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, a później także jego wyższe klasy. W 1988 roku uhonorowano go Orderem „Złota Gwiazda Przyjaźni między Narodami” NRD. Zmarł 19 lipca 1992 roku w Berlinie.

Na podstawie artykułu „Heinz Galinski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.